Kröfur No Borders í Reykjavík

Fyrir skemmstu áttu meðlimir No Borders í Reykjavík fund með Starfshópi innanríkisráðuneytisins um málefni útlendinga utan EES. Á þeim fundi lögðu samtökin fram eftirfarandi kröfur:

1.      Að Ísland leggi tafarlaust niður landamæragæslu og vegabréfaeftirlit einhliða. Þær stofnanir sem nú sinna landamæragæslu verði leystar af hólmi með stofnununum sem sinna aðstoð við flóttamenn og innflytjendur. Að sú ákvörðun verði kynnt með stolti á alþjóðlegum vettvangi.

2.      Verði ekki samþykkt að leggja niður landamæragæslu krefjast No Borders til vara:

2.1. Að sett verði á fót stofnun eða stofnanir sem hafa það hlutverk eitt að sinna aðstoð við innflytjendur og aðra aðkomna.

2.2. Að flóttafólki verði gert kleift að hafa aðsetur í Reykjavík eða hvar sem það kýs, líka á meðan mál þeirra eru skoðuð og staða þeirra óákveðin, og njóti sama stuðnings og réttinda og nú er veittur þeim sem hafa aðsetur í Reykjanesbæ. Sú staðreynd að ekki hafi verið sett reglugerð um réttindi hælisleitenda eins og 47. gr. útlendingalaga kveður á um er vítaverð vanræksla af hálfu yfirvalda.

2.3. Að heimildir í lögum og reglum um hælis- og dvalarleyfisveitingar verði túlkaðar vítt en heimildir til brottvísunar og frelsissviptingar verði túlkaðar þröngt.

2.4. Að fullgiltur verði, og síðan löggiltur og framkvæmdur á skilvirkan hátt, Samningur Sameinuðu þjóðanna um réttindi farandlaunþega (e. International Convention on the Protection of the Rights of All Migrant Workers and Members of Their Families). Einnig að fullgiltur verði samningur Sameinuðu þjóðanna um ríkisfangslausa.

2.5.      Að ríkisvaldið standi að stofnun sendiráðs landlausra sem skuli annast hagsmunagæslu fyrir ríkisfangslausa og þá sem sem óttast stjórnvöld í heimalandi sínu eða treysta þeim ekki  til þess að vernda sig gegn ofsóknum, morðtilraunum, pyntingum eða  annarri vanvirðandi meðferð.

3.1.      Að stofnuð verði sannleiksnefnd um mismunun á grundvelli þjóðernis, trúarbragða og kynþáttar sem verði falið að rannsaka stofnanabundinn rasisma á íslandi og alla ólöglega aðför ríkisvaldsins að réttindum innflytjenda og flóttamanna. Nefndinni verði falið að annast ákærur í ljósi þeirra gagna sem hún aflar. Hún fái ríkulega úthlutun úr fjárlögum og hafi sömu heimildir til húsleita, yfirheyrslna og valdbeitingar og embætti sérstaks saksóknara.

3.2.      Verði ekki orðið við tillögu 3.1. krefjast No Borders samtökin þess að innanríkisráðuneytið ráðist í gagngera úttekt á starfsemi Útlendingastofnunar (ÚTL), geri ýtarlega úttekt á fasískum vinnubrögðum, fúski og losarahætti og ráðist í ákærur og umbætur á grundvelli þeirra gagna sem það aflar. Öllu starfsfólki ÚTL, ráðuneyta, lögreglunnar, félagsþjónustunnar og annarra stofnanna sem koma að málaflokknum, sem hefur orðið uppvíst að rasisma í starfi eða öðrum brotum á mannréttindalöggjöf og stjórnsýslulögum verði vikið úr starfi og eftiratvikum refsað.

4.1.      Að ríkisvaldið sjái til þess að dómskerfið verði opnað fyrir almenningi óháð ríkisfangi eða stöðu að öðru leyti með stofnun ókeypis lögfræðiþjónustu. Þetta er afar hógvær krafa í ljósi þess varnarleysis aðkominna gagnvart dómskerfinu sem No Borders hafa orðið vitni að. Við teljum gjafsóknarákvæði í lögum um rekstur einkamála ekki uppfylla sjálfsagða kröfu um opinn aðgang almennings að lögfræðiþjónustu og þar með dómskerfinu.

4.2.      Verði ekki orðið við tillögu 4.1. á næstunni gerum við til vara kröfu um að ríkið kosti fleiri klukkustundir með lögfræðingi fyrir hvern flóttamann og að No Borders og öðrum mannréttindasamtökum verði gert kleift að fara með flóttamönnum í skýrslutökur, yfirheyrslur sem stuðningsaðilar, óski flóttamennirnir þess.

4.3.      Að auki gerum við kröfu um að fá tilkynningar um vistun flóttamanna og annarra útlendinga í fangelsum og að þeim verði boðið að haft verði samband við No Borders.

4.4.     Að gripið verði umsvifalaust til aðgerða sem stytta málsmeðferð stjórnvalda í málum flóttamanna og annarra útlendinga sem sækja um dvalar- eða atvinnuleyfi á Íslandi.

4.5.     Að hælisleitendur eigi fullan rétt á endurgjaldslausri heilbrigðisþjónustu, þ.á.m. sálfræði- og geðlæknaaðstoð, á meðan málsmeðferð þeirra er yfirstandandi.

5.1.      Að  öllum flóttamönnum sem hafa hlotið dóma á grundvelli  falsaðra vegabréfa verði veitt uppreins æra. Að öllum föngum sem afplána slíka dóma verði sleppt tafarlaust. Saksóknarar, dómarar og eftir atvikum verjendur í slíkum málum verði kallaðir fyrir sannleiksnefnd um mismunun á grundvelli þjóðernis og kynþáttar. Þeim flóttamönnum sem þegar hafa setið af sér slíka dóma verði greiddar skaðabætur.

5.2.      No Borders gera þá sjálfsögu kröfu að héðan af hætti ríkið að brjóta á mannréttindum flóttamanna með þessum hætti og engir fleiri verði ákærðir fyrir það að nýta þann rétt sinn að flýja þrátt fyrir vegabréfsleysi.

 

No Borders í Reykjavík

No Borders sendir út jólakort

Af tilefni jólanna (hátíðarhöldin sem fóru fram um allan bæ um daginn) sendi No Borders í Reykjavík jólakortið og -kveðjuna hér að ofan til nokkurra vel valinna einstaklinga. Enn hafa viðbrögðin ekki verið mikil en það má alltaf vonast til þess að viðtakendur séu of uppteknir við að vinna beint í málum Mouhamdes til þess að mega vera að því að hafa samband við No Borders eða tala við fjölmiðla.

Sögu Mouhamdes, sem kveðjan er frá, hefur Eva Hauksdóttir nýlega útlistað í meiri smáatriðum og af mikilli natni hér.

Uppfærsla 14/01/2012:

Listi þeirra sem No Borders sendi póstkort er eftirfarandi:

Continue reading

Flóttafólk í Stokkhólmi fer í hungurverkfall – saumar munnin á sér saman

Hópur tuttugu Kúrda hefur hafið hungurverkfall í miðborg Stokkhólms til að mótmæla fyrirhuguðum brottvísunum á hópnum. Meðlimir hópsins eru að flýja frá Íran þar sem þau stunduðu pólitískan aktívisma fyrir lýðræðislegum umbótum og mannréttindum – en ríkisstjórn landsins hefur dæmt þá baráttu ólöglega.
Í Íran eru í gildi lög sem kveða á um fangelsisvist og pyntingar fyrir að sækja um pólitískt hæli í öðru landi og auk þess á flóttafólkið yfir höfði sér fangelsisvist, ómannúðlega meðferð og mögulega dauðadóm fyrir pólitíska þátttöku sína. Sendi sænska ríkisstjórnin flóttafólkið til baka verður hún ábyrg fyrir pyntingum, morðum og öðrum mannréttindabrotum á flóttafólkinu.

Þrátt fyrir að það ætti með réttu að teljast full sannað að fólkið eigi tilkall til stöðu flóttafólks samkvæmt flóttamannasáttmála SÞ hefur það ekki fengið þann rétt sinn viðurkenndan. Þrátt fyrir að alþjóðlegir sáttmálar banni endursendingar til landa þar sem viðkomandi er líklegur til að verða tekinn af lífi eða sæta pyntingum, og þrátt fyrir að fjöldi gagna hafi verið settur fram sem sannar að Kúrdarnir sem nú eru í hungurverkfalli eru í þeirri hættu, hefur sænska ríkisstjórnin ekki hvikað frá stefnu sinni um að endursenda flóttafólkið til Írans.

Hægt er að skrifa undir undirskriftarlista hér og skoða myndir á facebook af mótmælunum hér.

Ungur maður frá Kanada sendur úr landi – ekki nóg að tala góða Íslensku

Jordan Chalk er ungur maður frá Kanada sem hefur brennandi áhuga á Íslandi og íslensku. Svo mikill er áhugi hans að hann hefur lært að tala nærri lýtalausa íslensku og búinn að flytja til landsins og hafði hafið nám í Háskóla Íslands.
En þar sem Jordar er aðeins 17 ára var honum gert að hætta námi og hunskast í burtu. Eins og áður fyrr stendur UTL í ströngu við að halda landinu öruggu frá utanaðkomandi ógn glæpalýðs. Hið góða og óeigingjarna starf sem þar er unnið þarf vonandi ekki að rægja frekar eftir þetta.

Egill Helgason skrifaði líka um málið:

Möppudýr hjá Útlendingastofnun reka augun í það að ungur maður frá Kanada dvelur í landinu. Hann er sautján ára og er á öðru ári í Háskólanum.
Jordan Chalk hefur tekist að læra íslensku, fyrst af sjálfum sér. Hann má teljast sannur Íslandsvinur.
En möppudýrin í Útlendingastofnun sögðu nei – og tölvur þeirra líka. Jordan Chalk skyldi vísað úr landi. Hann fór burt í gær og segir í frétt að vinir hans hafi grátið.
Jordan Chalk virðist reyndar hafa gott hugarþel, hann ætlar að koma aftur þegar hann verður átján ára.

 

Hvernig velur maður flóttafólk?

Í tilefni af útkomu bókarinnar Ríkisfang: Ekkert. Flóttinn frá Írak á Akranes standa Alþjóðamálastofnun Háskóla Íslands og Forlagið fyrir fundaröð um málefni flóttamanna og stöðuna í Mið-Austurlöndum.
Fundirnir eru í Odda 101, á miðvikudögum kl 12:25-13:20

28. SEPTEMBER:
Hvernig velur maður flóttafólk?
Kona með þrjú börn þarf lífsnauðsynlega að komast í burtu, eldri hjón sömuleiðis – hvern velurðu?
Ingibjörg Broddadóttir
, varaformaður flóttamannanefndar, segir frá ferðum sínum með íslensku sendinefndinni sem fer á vettvang og tekur viðtöl við flóttamenn.
Kristján Sturluson, framkvæmdastjóri Rauða kross Íslands, fjallar um flóttafólk og í hvaða stöðu þau eru sem eiga engin skilríki.
Fundarstjóri: Ragna Árnadóttir, fyrrum dóms- og kirkjumálaráðherra.

Dauði í Miðjarðarhafinu

Stóraukinn dánartíðni flóttafólks í Miðjarðarhafi.

Samkvæmt Fortress Europe hafa 1,931 manns látist í Miðjarðarhafinu fyrstu 7 mánuði þessa árs, þar af 1,674 eða 87% í Sikileyjarsundinu. Frá ársbyrjun hafa rúmlega 25,000 manns komið til Ítalíu frá Túnis og samsvarandi fjöldi manns frá Líbíu. Samkvæmt opinberum upplýsingum (1. ágúst, 2011) hafa 1,674 manns látið lífið á leið til Ítalíu – af þeim drukknuðu 188 á leið frá Túnis. Á leiðinni frá Líbíu er tala hinna látnu hinsvegar mun hærri eða 1,486. Svo virðist sem að einn af hverjum 130 látist á leiðinni frá Túnis á meðan einn af hverjum 17 látast á leiðinni frá Líbíu, þ.e.a.s. átta sinnum fleiri. Í fyrra drukknuðu aðeins 20 manns í Sikileyjarsundinu. 2009 var tala hinna látnu 425. Síðan 1994 hafa 5,962 tapað lífinu í Sikileyjarsundinu. Það gefur því auga leið að dauðatíðninn hefur stóraukist á óútskýrðan hátt. Continue reading

Myndband af mótmælunum í Brussel


Myndbandið hér fyrir ofan er af mótmælunum fyrir framan íslenska sendiráðið í Brussel í gær. Mótmælin voru þeim Hauki og Jason til stuðnings, sem og öðrum aktivistum sem eru ákærðir af ríkisstjórnum fyrir að bjarga lífi fólks sem sömu ríkisstjórnir vilja senda burtu.

Enn einn flóttamaður fangelsaður og sektaður

Frétt frá DV:

Ahmed Kamil Alrubaye var í gær dæmdur í 30 daga fangelsi í héraðsdómi fyrir að framvísa fölsuðu vegabréfi við komuna til lands. Alrubaye er íraskur ríkisborgari en hann var ákærður fyrir skjalafals. Maðurinn var á leið til Halifax í Kanada með flugvél Icelandair þegar hann framvísaði vegabréfinu sem átti að vera portúgalskt.

Alrubaye játaði brot sín skýlaust en krafðist þess að verða sýknaður á grundvelli samnings Sameinuðu þjóðanna um stöðu flóttamanna. Maðurinn hefur ekki komist áður í kasta við íslensk lög svo vitað sé en dómarinn taldi ákvæði um stöðu flóttamanna ekki eiga við í málinu þar sem maðurinn hafði einungis viðkomu hér á leið sinni til Kanada.

Auk fangelsisvistarinnar þarf maðurinn að greiða verjanda sínum 87.750 krónur í málskostnað.

______________

Hér virðist vera á ferðinni fyrsta fréttin í stóru fjölmiðlunum þar sem örlítil birtingarmynd samræðu kemur fyrir sjónir, það er að segja á því stigi þegar flóttamaður er nýkominn til landsins og er gert að sæta fangelsi. Sagt er frá því að flóttamaðurinn, Alrubaye, krafðist þess að hann yrði ekki látinn sæta fangelsisdómi heldur skyldi hann varinn af samningi SÞ um stöðu flóttamanna og þar með sýknaður. Engin lagaleg nauðsyn krefst þess að flóttamenn sem hingað koma á fölsuðum skilríkjum þurfi að sitja í fangelsi, né greiða sektir. Það er pólitískt val ríkisins.

_____
Slóðin á fréttina er hér

Solidarity without Borders styðja Hauk og Jason – mótmæli við íslenska sendiráðið í Brussel

Um 30 manns voru samankomnir við íslenska sendiráðið í Brussel í dag til að vekja athygli á máli aktívistanna Hauks Hilmarssonar og Jason Slade sem hlupu inn á flugvöll og staðnæmdust fyrir framan farþegaflugvél sem flytja átti hælisleitandann Paul Ramses úr landi, sumarið 2008.

Þeir sem standa fyrir mótmælastöðunni eru samtökin Solidarity without Borders í Belgíu en þau berjast fyrir réttindum flóttafólks. Fulltrúar samtakanna áttu fund með íslenska sendiherranum kl. 11 að íslenskum tíma og afhentu honum yfirlýsingu með kröfum um að íslenska ríkið myndi fella niður málið gegn Hauki og Jason. Um klukkan 14 að íslenskum tíma tók svo við mótmælastaða sem stóð í um klukkutíma eða þar til sendiráðið lokaði. Continue reading

Time Stands Still — Activists Stuck in a Seemingly Endless Legal Limbo

By Snorri Páll Jónsson Úlfhildarson – Snatched from the Saving Iceland website

On Friday September 2, two men appeared in court in downtown Reykjavík. It wasn’t their first time—and it probably won’t be their last. If found guilty, the defendants, Haukur Hilmarsson and Jason Thomas Slade, face up to six years in prison, due to a peculiar action on their behalves that marks a turning point in Icelandic asylum-seeker affairs.

On the morning of July 3, 2008, Haukur and Jason darted onto the runway of Leifur Eiríksson International Airport in Keflavík, hoping to prevent a flight from departing, and deporting. Inside the plane, which was headed to Italy, sat one Paul Ramses, a Kenyan refugee. The two activists ran alongside the plane, and placed themselves in front of it—halting its takeoff.

It would be wrong to assume that anything has changed since 2008. Iceland may have seen an infamous economic collapse followed by a popular uprising and a new government, but for the two activists it must feel like time is standing still. Since their arrest at the airport, they have been stuck in a seemingly endless legal limbo, first charged for housebreaking and reckless endangerment and later thrown between all levels of the juridical system. Last Friday, the case’s principal proceedings took place for the second time in Reykjavík’s District Court, after the courts original sentences were ruled null and void by Iceland’s Supreme Court.

Continue reading